Rinus Kiel over Bijbel, cultuur en wetenschap

Reageren? Zie home-page                                                                                

======================================================

Home
Site-map
Updates
Deze site + mijzelf
Bijbel en theologie
Israel - volk en land
Filosofische items
Denken en cultuur
Wetenschap
Actualiteiten
Klimaat
Presentaties
Boeken
Weblinks

(Bijbel en theologie)

Up Over de Bijbel Septuagint Masoreten Bijbel wetenschap Vrijzinnige uitleg Ontstaan Genesis Wie is Jezus? Uittocht, intocht Toekomst Noach, Zondvloed

De uiteindelijke toekomst van hemel, aarde en mensen

Nieuw 14/01/2001, laatste wijziging 19/03/2006

Zoek op deze website

Samenvatting: Op het gevaar af, bij een bepaalde groep te worden ingedeeld, doe ik toch maar een serieuze poging om dat, wat de Bijbel ons vertelt over de toekomst die ons nog wacht, een beetje op een rij te zetten. Het is dus geen scenario, geen spoorboekje, en ook niet ťťn van de andere kerkelijke diskwalificaties van de pogingen om de woorden van Jezus, apostelen en profeten serieus te nemen. Er is wel degelijk structuur in al die profetieŽn, maar uit de aard der zaak (zo werkt profetie nu eenmaal) vallen de stukjes pas echt in elkaar als de profetie werkelijkheid wordt. Het kan vooraf geen kwaad, om ons daarop serieus voor te bereiden.

De volgende aspecten worden behandeld (zie ook bij het einde van dit artikel):

Verkondiging Natuurverschijnselen Afname moraal Grote afval Terugkeer Israel Thuishalen gemeente Anti-christ Terugkeer Jezus Binding satan Opstanding martelaren Vrederijk Eindoordeel Nieuwe hemel en aarde

In dit document wil ik twee misverstanden proberen recht te zetten:

* het steeds weer gehoorde verwijt dat degenen die een toekomst voor IsraŽl zien op deze aarde, onder hun en onze Messias, Jezus, maar erg aardsgezind zijn en geen oog hebben voor de heerlijke toekomst van de gemeente van Jezus Christus, en

* het misverstand dat het heil dat God in Jezus Christus geeft, eenvorming, eenvoudig en eenduidig is.

En ik doe dat in een aantal paragrafen, nl.

1. De kerkelijke leer over de toekomst

2. De toekomst van mens en wereld naar bijbelse opvatting (uitgewerkt in een 13-tal subpagina's)

1. De kerkelijke leer over de toekomst

    Om te beginnen moet ik iets zeggen over de klassieke kerkelijke leer, en dan speciaal de gereformeerde variant daarvan. Dat is een hecht doortimmerd gebouw van leerstellingen, die zich uiteraard beroepen op de Bijbel. Veel bijbelse noties zijn daarin zeker ondergebracht. Maar het cement, de redeneertrant daarvan is beslist niet bijbels, maar scholastisch. De scholastiek is een manier van kennisverwerving, die in en na de middeleeuwen zijn bloeiperiode had. De aanhangers van die methode menen, in overeenstemming met de opvattingen van de Griekse denkers, dat de enige manier om tot inzicht en wijsheid te komen, is door het opzetten van lange redeneertreinen, die van conclusie tot conclusie rijden, in gesloten gelederen van strikt formele logische argumenten. Nu, zo drastisch zijn de opstellers van de gereformeerde leer niet te werk gegaan, maar het algemene denkklimaat in de tijd van de Reformatie en daarna was nu eenmaal zo. Alles moest met kloppende redeneringen binnen een bepaald kader van vooronderstellingen aan elkaar geknoopt worden. In de werken van Abraham Kuyper bijv. is dat nogal in het oog springend. Mij benauwden vaak de totaal rond geredeneerde zaken, waar geen speld meer leek tussen te krijgen. Gesloten redenaties, waar voor God een rol was weggelegd, waar zelfs Hij niet meer omheen kon. Angstig!

    Je vindt duidelijk zichtbare sporen van de scholastische redeneerwijze terug in de Heidelbergse Catechismus (Jezus als middelaar tussen God en mensen), de Ned. Geloofsbelijdenis (Wie is God) en heel sterk in de Dordtse Leerregels (Wie is uitverkoren tot zaligheid, geredeneerd zelfs vanuit Gods geheime raadsbesluiten!). Dichtgetimmerde redeneringen. Geen gat meer te zien! En alle beweringen omringd door verwijzingen naar bijbelteksten en -gedeelten. Elke aantijging die in de loop der eeuwen is geuit, is gepareerd met een passende reeks bijbeluitspraken. En aangezien de Bijbel het eind is van alle tegenspraak, zijn deze geschriften nu dus voor het gevoel van velen ondersteund door goddelijk gezag. Geen wonder dat er een heilige huiver is, om ook maar iets daaruit ter discussie te stellen. Nu, in kerk en theologie moge dat een hachelijke onderneming zijn, als eenvoudig christenmens kun je vanuit die belijdenisgeschriften zelf nogal wat tegengas geven. Ik lees in de NGB (art. 7) o.a.:

"Men mag ook geen geschriften van mensen, hoe heilig de schrijvers ook geweest zijn, op ťťn lijn stellen met de goddelijke Schriften...".

Nu, in de praktijk gebeurt dat aan de lopende band. Vaak heb ik gehoord:

"Ik houd me aan de belijdenis, want met de Bijbel kun je alle kanten op; iedere ketter heeft zijn letter".

Nu, ťťn van die 'letters' laat ons het volgende horen:

"De Joden in Berea waren welwillender dan die in Tessalonica, want ze luisterden vol belangstelling naar de verkondiging van het evangelie [dat N.B. door de apostel Paulus(!) werd gebracht!] en bestudeerden dagelijks de Schriften om te zien of het inderdaad waar was wat er werd gezegd" (Hand. 17:11).

Ook apostelenwoord behoeft niet op eerste gehoor te worden geaccepteerd, maar vergt toetsing aan de Bijbel. Hoeveel te meer dan de geesteskinderen van onze vrome vaderen!! De belijdenis dient gekritiseerd vanuit de Bijbel. Dat vereist een grondige Bijbelkennis, die niet op je eentje kan worden bekomen. Daarvoor is nodig biddend studeren met anderen en kritisch kennis nemen van wat er zoal over geschreven en gezegd is. Luther was niet bang om de Bijbel ongecensureerd en niet voorzien van theologische kanttekeningen aan het publiek ter hand te stellen. Zijn geloof in en ontzag voor de Schrift was groot. 

    De Bijbel is een open boek. Eenmaal bevrijd van de verplichte kijk die de gereformeerde leer vereist, is het een heerlijke ervaring om te ontdekken, dat de Bijbel geen gesloten redeneersysteem is, maar open. De God van de Bijbel heeft een onvoorstelbare vrijheid, en ook ons geeft Hij die vrijheid. Hij dwingt ons niet. Al lezende, en geestelijk steeds verder losrakend van de geijkte formuleringen, kwamen er uit dat boek dingen op mij af, die - verre van de voorzeide leer te bevestigen - deze op een aantal punten juist tegenspraken. Belangrijker was nog, dat er tal van nieuwe dingen ontdekt werden, waarvan ik het bestaan nooit had vermoed. De Bijbel had werkelijk onder censuur gestaan, wat mij betreft. Mede door contact met christenen van andere signatuur en ten gevolge van mijn eigen liefde voor de schepping, begon ook het bericht van de schepping in Genesis weer voor mij te leven. En ik denk, dat het niet toevallig is, dat ook de toekomst van mens en wereld weer in de belangstelling kwam. Hoe anders ziet die er in de Bijbel uit, dan ik altijd had geleerd! Een toekomst op deze aarde; de Bijbel is er letterlijk vol van. Hoe konden we dit toch over het hoofd zien? Het antwoord is: doordat onze geest was opgevoed en gericht door de kerkelijke leer en niet door de Bijbel. 

    In de scholastische redeneerkunst, waaraan de kerkelijke leer niet heeft kunnen ontsnappen, is het platonisme volop aanwezig. Hierin is het geestelijke hoger dan het aardse. Er is een evolutie in Gods handelen. Eerst het aardse IsraŽl, daarna op een hogere trap, meer geestelijk, de kerk. Eerst een aardse toekomst, beloofd aan het aardsgezinde volk IsraŽl, omgebogen naar een hemelse toekomst voor de hemelsgezinde kerk. Geen wonder dat een komst van Gods koninkrijk hier, op deze, nu zo geteisterde aarde, volkomen buiten het gezichtsveld valt. Sterker, die wordt over het algemeen afgewezen. Er komt een zgn. 'jongste dag', waarin alle toekomstverwachting wordt samengebald: de gelovigen worden opgenomen in de hemel (voor eeuwig), de ongelovigen worden geoordeeld en verdwijnen in de hel, de aarde vergaat. En dan begint de eeuwigheid. Een nieuwe hemel en een nieuwe aarde komen. Een nieuw Jeruzalem. Maar die hebben geen raakvlakken meer met deze realiteit. Menigeen vraagt zich af: waarom een nieuwe aarde, als de gelovigen in de hemel zijn en de ongelovigen in de hel. Wie wonen daar dan op die nieuwe aarde? En dat nieuwe Jeruzalem? Wat zit dat daar te doen? De praktijk is, dat deze entiteiten in de prediking vrijwel alleen dienst doen als model, als kapstok voor vrome bespiegelingen. We weten er sowieso geen raad mee. Vreemd, dat een toekomst, die in de Bijbel meer dan 1/3e van de tekst beslaat, zo'n volkomen gesloten boek is. Terwijl we worden opgeroepen, die te onderzoeken.

"Velen zullen op zoek gaan en de kennis zal toenemen" (DaniŽl 12:4b), "Gelukkig is wie dit voorleest, en gelukkig zijn zij die deze profetie horen en zich houden aan wat hier gezegd wordt. Want de tijd is nabij" (Openbaring. 1:3).

Staat bij DaniŽl nog aangegeven dat hij het boek moet verzegelen tot de eindtijd (DaniŽl 12:4 & 9), in Openbaring lezen we dat het boek niet moet worden verzegeld, omdat de tijd nabij is (Openbaring 22:10). Een zaligspreking voor het lezen van een niet-meer-verzegeld boek, dat moet ons toch wat zeggen! Bovendien wordt de ernst van de woorden in het boek Openbaring nog onderstreept met de volgende waarschuwing:

"Ik [Jezus] verklaar tegenover eenieder die de profetie van dit boek hoort: als iemand er iets aan toevoegt, zal God hem de plagen toevoegen die in dit boek beschreven zijn; en als iemand iets afneemt van wat in het boek van deze profetie staat, zal God hem zijn deel afnemen van de levensboom en van de heilige stad, zoals die in dit boek beschreven zijn" (Openbaring 22:18-19).

    Op de pagina Vooronderstellingen is onder (a. Feiten) aangegeven hoe vooronderstellingen soms verhinderen te zien wat er in werkelijkheid toch is. Hier verhinderen de vooronderstellingen van de gereformeerde leer te lezen wat er in werkelijkheid toch staat. 

Nu is het, denk ik, tijd om eens naar die toekomst te gaan kijken.

2. De toekomst van mens en wereld naar bijbelse opvatting

    In de Bijbel treffen we een aantal aspecten, toestanden en gebeurtenissen aan die met die toekomst te maken hebben. Ik noem er enkele; de lijst is beslist niet compleet!

(a) de wereldwijde verkondiging van het evangelie

(b) de toename van negatieve natuurverschijnselen en tekenen aan de hemel

(c) de toename van de liefdeloosheid, afname van de moraliteit, uitlopend op het rijk van de anti-christ

(d) de grote afval en de valse profeten

(e) de terugkeer van IsraŽl naar zijn land, als voorwaarde voor verdere gebeurtenissen

(f) het thuishalen door Jezus van zijn gemeente

(g) de periode van de anti-christ

(h) de terugkeer van Jezus naar deze aarde

(i) de binding van satan

(j) de opstanding van de martelaren en het oordeel over de volken

(k) het herstel van IsraŽl en de rechtvaardige regering van Christus op deze aarde

(l) de loslating van satan, zijn oordeel, de tweede opstanding en het eindoordeel

(m) nieuwe hemelen, nieuwe aarde, nieuw Jeruzalem.

Klik voor de beschrijving van deze aspecten op een van de volgende buttons:

Verkondiging Natuurverschijnselen Afname moraal Grote afval Terugkeer Israel Thuishalen gemeente Anti-christ Terugkeer Jezus Binding satan Opstanding martelaren Vrederijk Eindoordeel Nieuwe hemel en aarde

    Op de vervolgpagina's zal ik bij elk van deze aspecten enkele aantekeningen maken. Het is binnen het kader van deze website onmogelijk om dit uitputtend te behandelen. Er zijn vele boeken over verschenen. Als je geÔnteresseerd bent, loop dan eens binnen bij een evangelische boekhandel. Mogelijk kan men je daar verder helpen. Zo niet, kun je mij altijd een e-mailtje sturen om informatie (zie home page voor mijn e-mail adres). De zgn. 'kleine apocalyps', een onderwijzing die Jezus (in MatteŁs 24 en 25) uitspreekt aan het adres van zijn leerlingen, bevat in klein bestek de hele historie tussen Jezus' eerste en zijn tweede komst. En Hij doet dat vanuit het perspectief van IsraŽl. Daarom de nadruk op Juda en Jeruzalem.

   

 

 

 

free web hit counter